Het Bos Spreekt

Het bos spreekt en fluistert mijn naam

Ik geef me over en laat me leiden

Aan de stemmen een toegewijde

En draag hun eer en hun schaam

Hoewel niet vrij van zekere blaam

Draag ik mijn bloed met ere

Ik wijd mij geheel aan hun leere

En kan met vertrouwen in hun licht staan

De taal die ik zo graag spreek

Is de echo van uw wezen

En uw hand laat zich lezen

In de lanen van mijn streek

In het water van de fonkelende beek

Uw gemoed in de verkwikkende stroom

U spreekt tot mij in ijle droom

Zodat ik niet onder de nietsheid breek