Voorjaarsfestijn

De prille knoppen pronken

Op de kale grauwe struiken

Stiekem al een beetje lonken

Tot de zon ze laat ontluiken

En de merels en de spreeuwen

Trachten met lied en veel gebaar

Zoals reeds ontel'bre eeuwen

Haar te lokken, 't zoete voorjaar

In de bast de stuwende stromen

Zodanig dat u slechts denken zult

Dat het voorjaar maar mag komen

En u met blijmoedigheid vervuld

Geen gouden prul kan u schenken

De tomeloze oprisping van leven

Ongeacht het menselijk denken

Het komt, 'k zag een vlinder zoēven

Ik voel het, met rasse schreden

Komt het nader, zo vol van zijn

Ik wil dansen, zomaar zonder reden

Op het ritme van 't voorjaarsfestijn